|
Postępowanie z poszkodowanym przy przegrzaniach.
Przyczyną przegrzania
może być długotrwałe wykonywanie ciężkiej pracy fizycznej
lub przebywanie w wysokiej temperaturze. Organizm stara się
chronić przed wysoką temperaturą poprzez pocenie się. Jeśli
ten mechanizm ochronny nie wystarcza, temperatura tkanek
rośnie. Wskutek utraty soli i wody z organizmu dochodzi do
przegrzania. Na udar cieplny najbardziej narażone są dzieci
i osoby starsze. Jeśli przyczyną przegrzania jest
długotrwałe przebywanie na słońcu, należy natychmiast
umieścić ratowanego w cieniu lub chłodnym pomieszczeniu.
Udar słoneczny może być bardzo niebezpieczny.
Objawy:
-
osłabienie,
-
ból,
-
zawroty głowy,
-
pragnienie,
-
nudności,
-
wymioty,
-
skurcze mięśni,
-
utrata przytomności.
Nie wolno:
-
podawać napojów
alkoholowych,
-
podawać napojów
zawierających kofeinę (kawa),
-
podawać leków
obniżających temperaturę (polopiryna, pyralgina).
Należy:
-
ustalić, co było
źródłem przegrzania i z1ikwidować przyczynę
-
ratowanego wyprowadzić
na powietrze lub do innego pomieszczenia,
-
ułożyć przytomnego
ratowanego na plecach z nogami uniesionymi na wysokość 20
- 30 cm,
-
obniżyć temperaturę
ciała okładając ratowanego mokrymi zimnymi tkaninami,
-
podawać do picia pół
szklanki wody z solą co 15 minut (1 łyżeczka soli na
szklankę wody) lub samą wodę,
-
jeśli ratowany jest
nieprzytomny, ale oddycha i ma wyczuwalne tętno, ułożyć w
pozycji bocznej bezpiecznej,
-
wezwać Pogotowie
Ratunkowe. Kontrolować tętno i oddech,
-
jeżeli nastąpi zanik
tętna, rozpocząć resuscytację,
- chronić ratowanego przed urazami w
przypadku wystąpienia drgawek.
Opracowano
na podstawie "ABC Strażaka Ochotnika", Gdańsk 1996 |
